Tom Jansen

DSC_1972-def

Tom Jansen volgde in de jaren zestig een opleiding aan de Toneelschool in Maastricht en was lid van diverse toneelgroepen. Later gaf Jansen enige tijd les aan de Theaterschool in Amsterdam en was er artistiek directeur. Af en toe regisseert hij ook toneelstukken. In 1993 kreeg hij de Taalunie Toneelschrijfprijs voor zijn toneelstuk “Schade”.

Bij het grote publiek is Jansen vooral bekend van rollen in Filmpje! van Paul de leeuw en de politieserie Spangen, met onder meer Linda de Mol en Monique van de Ven. In 1996 kreeg hij een Gouden Kalf-nominatie voor zijn rol in de film Marrakech. De stem van Jansen is regelmatig te horen in tekenfilms en commercials.

In 2008 speelde Jansen in de film Vox Populi van regisseur Eddy Terstall.  In 2012 speelde hij, afwisselend met Hans Hoes, de rol van de oudere Ramses Shaffy, in de musical Ramses van Albert Verlinde Entertainment.

In 2013 speelt hij de rol van Pontius in het tv-spektakel The Passion.

Gisteren kwam Tom gezellig met zijn lieve vrouw Jacqueline bij ons eten. Ze hadden ons nieuwe plekje nog niet gezien, en waren meteen toen ze aankwamen onder de indruk. We hadden veel geluk met het weer en Arjen maakte lekker burgers op de barbecue. Arjen knipt Tom al jaren, en ze zijn sindsdien goed bevriend met elkaar. Toen ik Tom voor het eerst ontmoette, waren Arjen en ik nog maar kort samen. Uiteraard wist ik dat veel bekende Nederlanders in zijn salon langs kwamen, maar Tom is niet alleen een bekend gezicht, maar ook een heel indrukwekkend en bijzonder mens. Het is een genot om naar hem te luisteren als hij wat verteld; niet voor niets dat hij als stemacteur verhalen inspreekt. Na die eerste ontmoeting met Tom wist ik al dat ik meer over hem te weten wilde komen, hij inspireerde mij, ik moest en zou hem een keer interviewen…..

Nu, inmiddels bijna een jaar na onze eerste ontmoeting, zit hij bij ons op de bank. En heb ik eindelijk de kans hem mijn vragen te stellen.

 

Wist jij van jongs af aan al dat je wilde acteren?

Ja, al vanaf het moment dat ik als kind de clowns in het circus zag. Ik ging met mijn opa voor het eerst naar het circus en zag de clowns optreden, en wat mij pakte was hoe ze de mensen aan het lachen maakten. De ademloze stiltes, het applaus, dat soort dingen.. dat vond ik zo magisch…en toen dacht ik, dat wil ik ook.

 

Je bent niet alleen acteur, maar ook stemacteur, een mooi beroep.. hoe is dat zo gekomen?

Ja ik ben schrijver, acteur, regisseur.. maar stemacteur ben ik vooral om gewoon een beetje geld te verdienen. Behalve de sprookjes en verhalen die ik vertel, vind ik dat een van de leukste dingen die er zijn om te doen.

 

Waarom vind je dat een van de leukste dingen om te doen?

Omdat het vertellen van het mondeling overbrengen van verhalen een van de oudste vormen is van theater. Ik ben een groot liefhebber van poëzie, en daarvan kun het beste genieten als je het voorleest.  Door het voor te dragen wordt de intentie namelijk meteen toegankelijk, voorlezen geeft ritme en maat. Ook de verschillende rijmvormen komen via het gehoor beter tot hun recht. Ik vind het heel belangrijk, dat er meer van poëzie gehouden wordt. Een van de grote functies van de poëzie is dat het de betekenis van de taal verruimd. En die functie komt minder tot zijn recht als je het alleen leest. Dus ik vind voorgedragen poëzie, gelezen poëzie, mooi, en dat doe ik dus graag. Ik vind dat de complexe taal die poëzie bijna altijd is, daarmee toegankelijker wordt.

 

Wat vind je het fijnste aan acteren?

Ik vind het belangrijkste om menselijk gedrag inzichtelijk te maken . De inconsequenties en de polariteiten, en de tegenstrijdigheden die in het gedrag besloten liggen. Zo heb ik vaak een boef gespeeld, maar nooit een die zonder bedoelingen en met opzet kwaad deed.

 

Wanneer is een rol interessant voor jou?

Als ik menselijk gedrag in een rol inzichtelijk kan maken. Dat ik mensen tot een besef kan laten komen, bijvoorbeeld dat het menselijk kwaad ook bij jezelf zit en niet alleen bij de ander.

 

Welke rol is je het meest bijgebleven?

Dat is nogal verschillend, in het theater bijvoorbeeld de rollen in stukken van Shakespeare, maar ook in  Ramses, daar zitten vergelijkbare elementen in. Ramses was iemand die heel gretig heeft geleefd, en niet altijd sociaal aanvaard gedrag vertoonde, maar daardoor ook over de schreef ging. Die twee kanten van dezelfde medaille, die vind ik interessant.

 

Was het moment dat je een gouden kalf nominatie kreeg een beloning voor je harde werk?

Och nee, ik ben nooit zo bezig met prijzen. anders zou ik heel ongelukkig moeten zijn want ik heb er maar weinig gehad, dat is absoluut niet waar ik het voor doe.

 

Tussen 1973 – 2014  heb je in meer dan 5o films en series gespeeld, wat vond je het leukste om te doen?

Ik vond het een hele leuke ervaring om in een Amerikaanse productie te werken, vanwege de vrijheid die ze me gaven. Ik heb daar een fantastisch samenwerking met de regisseur gehad, ook omdat ik steeds meer de ruimte kon nemen toen ik tourde. Hoe ouder je wordt, hoe meer dat ook duidelijk wordt voor jezelf waar die ruimte zit: je zelfkennis groeit als je ouder wordt. Ik wil graag ver gaan in het acteren, mijn grenzen verkennen, dat is iets wat ik tot op heden met ontzettend veel passie doe.

 

Kan je persoonlijk ook veel kwijt in het acteren?

Niets is mooier dan alles te kunnen verbeelden wat je maar kunt verzinnen, en alles te kunnen, al is het maar een uur. De leugen die acteren is, is natuurlijk prachtig! Ik ben een enorme liefhebber van dromen, en ik gun mezelf de tijd om me te vervelen, en me dan voor te stellen wat ik wil. Dat kan in acteren, dat maakt het zo persoonlijk.

 

De Toneel school zegt dat acteren vooral niet therapeutisch moet zijn.. mee eens?

Dat heeft alles te maken met jezelf als slachtoffer voelen. Als je acteren als therapeutisch ziet, maar je voelt je geen slachtoffer, is het wat mij betreft goed. Mensen kunnen zich te kort gedaan voelen in het leven, dat kan natuurlijk, maar voor een acteur zijn dat onzinnige gedachten. Daar moet je proberen uit te komen, maar niet door middel van acteren. Of wel, maar dan verder ook niet zeuren.

 

Wat is voor jou een goede acteur?

Philip Seymour Hoffmann is voor mij de grootste. Vreselijk dat hij onlangs is overleden. Hij was fantastisch in o.a. The Master, Capote, Scent of a Woman, een werkelijk meesterlijke acteur! Het was compromisloos zoals hij acteerde, hij ging zonder restricties voor het personage.

Bijna alle acteurs zijn moralistisch, dat is vervelend. Ze willen dat andere mensen denken dat ze een goed mens zijn, ook in hun rol, en dat vind ik erg vervelend om naar te kijken.

 

Is acteren iets wat voor iedereen is weggelegd?

Oh iedereen zou het in principe kunnen. Er zijn echter maar heel weinig mensen, die in staat zijn om hun hun schaamte en hun gêne te overwinnen, en ‘naakt’ te staan. Daarvoor moet je lef hebben.

 

Wat houdt je nu vooral bezig?

Iedere rol is leuk, en ik vind het echt leuk om te spelen en er moeite voor te doen. Moeite doen om te spelen is heel erg leuk en bevredigend. Of ik een rol 90 keer of één keer speel, dat maakt geen verschil, ik hou ervan om te acteren, dat houdt me in leven. De bekoring van acteren is het ‘onzinnige’ om altijd weer iets na te streven, en dat vol overgave en met enthousiasme te doen.

Je bent ontzettend veelzijdig, wat houdt je nu vooral bezig?

 

Ik heb programma’s waarin ik mijn eigen luisterboeken kan opnemen. Het hoeft allemaal niet van extreem hoge kwaliteit te zijn, maar voldoende natuurlijk. Om daarmee te pielen in mijn huis in Frankrijk, dat vind ik leuk, en dat houdt me nu vooral bezig .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *