Birthday expectation vs reality

Afbeeldingsresultaat voor carrie bradshaw birthday


Birthday expectation vs reality –

By Bien Schumacher 


Als klein meisje rende ik ieder jaar weer de ochtend van mijn verjaardag snel naar beneden naar de huiskamer om te kijken of de slingers en ballonnen er al hingen. Dól blij, terwijl mijn moeder nog sliep bewonderde ik de versierde huiskamer en probeerde ik al een beetje te achterhalen wat er toch in die mooie ingepakte cadeau’s zouden zitten die op tafel lagen. Mijn vader verliet mijn moeder toen mijn zus vijftien en ik net vijf was. Er was dus geen man in het gezin die ons met liefde en zorg onderhield, alles kwam op de schouders van mijn moeder terecht, en achteraf gezien kon ze die druk niet aan. Mijn zus was een grote hulp en heeft altijd een bijzondere rol gehad in ons gezin, ondanks dat we ontzettend vaak ruzie hadden hield ik zielsveel van haar. Soms was ik wel tot acht weken lang ziek en mijn moeder moest er natuurlijk soms even uit, mijn zus paste dan op mij zij was ook altijd een beetje mijn tweede mama, al besef ik dat nu pas écht. Mijn moeder deed altijd wel haar best voor mijn verjaardag toen ik nog jong was, ze bakte zelf taarten en probeerde er op haar manier er een goed feestje van te maken. Zij is ook ieder jaar weer de eerste die mij klokslag twaalf uur als eerste feliciteert. Mijn zus was altijd een creatieveling, fleur schreef altijd de aller liefste kaartjes kocht de aller leukste cadeautjes en wist mij altijd ontzettend blij te maken.  Op een gegeven moment komt er het moment dat je word teleurgesteld, dat er geen slingers meer hangen, en de cadeau’s niet meer voor je klaar liggen. Je bent te oud, of je ouders gaan scheiden, er overlijdt iemand in het gezin, je word net op die dag gedumpt, wat er ook gebeurd er komt een moment dat je verjaardag niet meer die dag is waar je als klein kind al weken naar uit kijkt. Op een gegeven moment hoor je jezelf zeggen : ‘Ik weet niet of ik het ga vieren dit jaar, ik denk dat ik s’avonds uit eten ga en that’s it’, de zenuwen schieten naar je keel, moet ik het vieren, of ga ik expres net die dag  naar het buitenland. Ook hangt het er vanaf of je een relatie hebt of niet, anders ga je lekker met je vriend(in) iets doen of je gaat stappen met je vrienden en komt dronken thuis. Of ga je precies een half uur voordat je jarig bent expres in je bed liggen om maar niet geconfronteerd te worden met al die berichtjes en weer een jaar ouder te zijn. Hoe kan het toch dat je als klein kind helemaal gék wordt gemaakt met cadeautjes en leuke verjaardag feestjes en als je volwassen bent je het eigenlijk maar klein wilt houden, en op een gegeven moment zelfs maar wilt vergeten zolang je eigen kids het maar vieren. Op een gegeven moment hielden de slingers op, mijn moeder vond mij volgens mij wel oud genoeg voor die onzin, ik kan me geen exact moment meer voor me halen dat die teleurstelling binnen sloeg, maar ik voel ‘m wel nog. Ik mis mijn zus, ik nader steeds meer de achtentwintig jaar, Ouder zal ze niet worden. Toch is dit ook de mooiste verjaardag die ik zal hebben, want ik ben voor het eerst jarig als moeder van het mooiste meisje in de hele wereld een droom die is uitgekomen. Ook vind ik het ontzettend fijn dat ik samen ben met het liefste vriendje wat ik mij kan wensen, mijn beste vriend, de vader van mijn engel. Maar toch vier ik het liever niet, normaliter vier je met vijfentwintig jaar je verjaardag groot, met vrienden en familie maar ik zie dat niet zo zitten dit jaar. Ik kijk nu al uit naar Fleuri haar verjaardag en mij daar helemaal voor uit te sloven, ondanks dat ze eigenlijk nog te klein is om het te begrijpen, maar toch. Haar geluk is mijn geluk en dat vijfje achter die twee maakt mijn leven niet veel specialer. Het is een veel bewogen jaar geweest een jaar waarin er een grote schoonmaak heeft plaatsgevonden op vele vlakken, zowel in mijn privé en werk omgeving als in die van arjen. Ik weet nog goed dat ik twee jaar geleden mijn moeder verraste met oud&nieuw en iets voor twaalven als verrassing voor haar deur stond om het samen te vieren. Ik maakte toen midden in de nacht een mood board, ik scheurde allerlei plaatjes uit bladen om zo mijn toekomst te voorspellen. Ik plakte op een gegeven moment een plaatje van een moeder met haar kleine kindje boven aan het mood board, en twee jaar later ben ik moeder, ook zijn andere plaatjes en uitspraken die ik op het mood board plaatste uitgekomen. Ik riep altijd voor mijn vijfentwintigste moeder te willen zijn, en ik ben niet alleen mama maar ook de aller gelukkigste mama van een meisje wat al mijn dromen en verwachtingen heeft overtroffen. Ieder huisje heeft zijn kruisje, dat is ook precies de rede dat ik mij voornam om zelf een groot warm liefdevol gezin te stichten, en het tegenovergestelde te doen zoals het in mijn familie eraan toe ging. Ik heb heel erg veel verdriet gehad door het missen van mijn vader, ik ben blij dat arjen zo’n trouwe lieve toegewijde papa is voor fleuri. Fleur was tien jaar ouder dan ik, dus zij kreeg alles veel bewuster van de scheiding mee, maar desondanks was ze altijd een zus die voor haar kleine zusje wilde zorgen om te voorkomen dat ik spanningen mee zou krijgen, en vierde ze ieder jaar met veel liefde en plezier de verjaardag van haar zusje. Zelfs toen ik met mijn moeder in wenen woonde stuurde ze mij vele lieve kaartjes op, en als ze mij kwam opzoeken deden we leuke dingen samen. Ik mis haar heel erg, maar ze is bij me. Ik zie haar soms terug in maniertjes van fleuri dan rollen de tranen over mijn wangen van geluk ze is dichterbij dan ze ooit is geweest. En nu ook, als ik naar fleuri kijk dan besef ik echt dat ik het aller mooiste cadeautje in mijn leven al heb gekregen, daar zal ik arjen altijd dankbaar voor zijn. Mijn eerste verjaardag samen met mijn eigen gezinnetje,  een wens die is uitgekomen.

Happy Birthday To Me,

image

xoxo Bien

12 Comments

Laat een reactie achter bij MarGarIta Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *