Arjen His Birthday Present

Jarig, weer een jaartje ouder, nieuwe ronde nieuwe kansen. Feestje geven of niet? Dit jaar in Nederland iets vieren, of gewoon lekker op vakantie gaan? Met vrienden of alleen met familie? Valt er wel iets te vieren? Wat ik voor mijn verjaardag wil hebben? dat zijn vaak de vragen die ik van mensen hoor als ze bijna weer jarig zijn. Confronterend, iets waar je tegen op ziet. Of juist waar je waaruit kijkt, en je al weken van te voren op verheugd? Er zijn weinig mensen die uit kijken naar wéér een jaartje ouder te worden. Ik rende als klein meisje iedere verjaardag weer, rond zeven uur in de ochtend naar beneden in de hoop dat het huis versierd was met ballonnen en er cadeau’ s op mij lagen te wachten. Een enkele keer had ik het getroffen, en organiseerde mijn moeder een feestje voor mij. Maar ik kan mij meer de teleurstellingen herinneren, dat ik iets kreeg waar je als jong meisje niet blij mee maakt. Mijn vader verliet ons gezin toen ik vier jaar was, dat hakte er bij mijn moeder flink in, dat resulteerde dat ik niet het warme familie gevoel mee kreeg, en ook met altijd een naar onderbuik gevoel mijn verjaardag vierde. Mijn zus was altijd degene die mij de aller leukste cadeautjes gaf, en lieve brieven schreef, zij deed altijd heel erg haar best om haar kleine zusje een fijne verjaardag te bezorgen. Dankzij de zorg en liefde van mijn grote zus fleur, wil ik dat doorgeven aan mijn dierbaren. Ook arjen had er dit jaar weer geen zin in, ‘ Ik word zo oud ‘ hoorde ik hem zeggen, Ach welnee schat, je leven begint net’ reageerde ik dan. Ik wilde hem echt in de watten leggen. Ik spaarde al een aantal maanden voor een mooie kappers schaar, dat een paar honderd euro kostte. Maar ik wilde er ook even lekker met z’n drieën uit, gewoon even weg, in een andere atmosfeer zijn. Mijn beste vriend adviseerde mij, al voordat Arjen jarig was, om eens een weekend Antwerpen te boeken. Hij woonde en werkte daar al een tijdje, en naast dat ik zijn verhalen altijd wel op een soort van vakantie vond lijken, keek ik jaren lang ook de real life serie van ‘ De Pfaffs’ . Ik was absoluut de aller grootste fan van De Pfaffs familie. Ze zijn zo echt, zo eerlijk en leuk, ze laten precies zien dat wat je status ook is in het leven, hoe fantastisch je baan ook is, hoeveel kinderen je ook mag hebben, we zijn allemaal mensen, en dealen allemaal met ups & downs. Enfin, De Pfaffs woonde in Brasschaat, vlakbij waar mijn goede vriend ook woonde. Toevallig ben ik een aantal jaar geleden, toen weer een andere vriend van mij in de musical Shrek speelde, ook een aantal dagen naar Antwerpen gegaan, ik vond het fantastisch. Het maakt niet uit waar ik ben, ik onthou altijd iets van die plek, andere omgevingen maken altijd indruk op mij. Dus toen afgelopen weekend mijn knappe hubby jarig was, dacht ik eerst aan een weekend Italie, maar dat zou weer zo’n hele reis worden, dus was Antwerpen de tweede optie. Mijn beste vriendje gaf een goeie Hotel Tip, een mooi luxe hotel in Antwerpen Sud. Ik vind het heerlijk om nieuwe plekken te ontdekken, en me echt zo’n reiziger te voelen soms.
Omdat arjen natuurlijk nergens iets vanaf wist, of ergens achter mocht komen, regelde ik alles via de mail. Het bed moest romantisch bedekt zijn met rozen blaadjes, met een lief kaartje erbij. Bij het ontbijt moest er een flesje Cava staan, én een bos rozen. Ook was er in die kamer een heerlijk groot bubbelbad, hoé heerlijk om in de avond met lekker ons favoriete eten ‘ sushi ‘ en champagne je verjaardag te vieren. Hij moest zich écht jarig voelen. Arjen is iemand die zichzelf altijd weg cijfert, eerst denkt aan het welzijn van de ander en dan pas aan zichzelf, dus stond dit weekend ook echt in het teken van Arjen. We genoten ontzettend van Antwerpen, oh wat ben ik verliefd geworden op die stad. Het is een beetje vergelijkbaar met Parijs, en ook een beetje italie. Iedereen nam de tijd voor elkaar, en iedereen maakte gebruik van een uitgebreide lunch buiten gezellig op het terras, onder het genot van een lekker glas wijn. Wat mij zo shockeerde, was dat mij opviel, dat werkelijk niemand, op ieder terras dat wij passeerde, bezig was met zijn telefoon, maar iedereen met elkaar zat te lachen, eten, en echt geïnteresseerd sprak. Confronterend dat zoiets anno 2016 opvalt. We genoten van de fantastische boetieken, gezellige barretjes, kleding winkels, musea, en meubelzaken. Vooral de kloosterstraat was helemaal ons ding, overal had je winkels met prachtige nieuwe en tweedehands meubels. Ook was er een restaurant, heel sfeervol, genaamd Dansing Chocolate. Ik heb not nooit een pasta gegeten, die ik niet zou kunnen onderscheiden van een echte italiaanse pasta, echt heerlijk!

Iedereen nam de tijd voor elkaar, en iedereen maakte gebruik van een uitgebreide lunch buiten gezellig op het terras, onder het genot van een lekker glas wijn. Wat mij zo shockeerde was dat niemand bezig was met zijn telefoon

Fleuri vindt het heel erg leuk op stap te gaan, ze houdt enorm van ontdekken. Dat heeft ze echt van ons beide. Ze was onderweg was moe, en klemde zich het hele weekend heel erg dicht tegen mij aan. En toen kwamen we er ook achter dat Fleuri haar tandjes al door kwamen. Vier maanden, en ons meisje heeft al haar eerste twee piep kleine lieve tandjes die doorkomen. Zo aandoenlijk dat ze nooit een kick geeft, of lastig is. Ze was enkel een beetje gevoeliger dan gewoonlijk, en meer aanhankelijk aan mij. Dat maakte het weekend nóg specialer en eentje om nooit te vergeten. Het was zo fijn samen te zijn, ik kan zo ontzettend emotioneel worden als ik even stil sta hoe onwijs gelukkig ik ben, en hoe wij het getroffen hebben met elkaar als gezin.

IMG_3555

IMG_3506

IMG_3618

IMG_3565

IMG_3640

IMG_3595

IMG_3656

IMG_3563


 

 

Kiss Kiss

5 Comments

Laat een reactie achter bij Priscilla Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *